Euskal Bertsolaritza

Euskal Herriko ahozko literaturan bertsolaritza da harrerarik onena eta sentikorrena lortzen duena euskal herritarrengan. Bertsoaren hasiera hamar mila urte atzerago dago eta lehengo bertsolariak, beren aisialdia bertsoak botatzen ematen zuten artzainak izan ziren.

Lehen momentuko bertsolaritzak 'bertso-paperak' izenarekin ezagutu ziren orritxoak izan zituen  herritarren artean zabaltzeko tresna gisa. Bertsoz jantzitako orritxo hauek merkatuetan, ferietan eta bestelako jaialdietan saltzen ziren. Ezagutzen den agiririk zaharrena Bilbokoa da eta 1755 urtekoa. Literatur forma honen garapen gorena eman zen XIX. Mendean eta beherakada ezagutu izan zuen hurrengo garaietan. Gaur egun, bertsoaren ahozko forma izan da nagusitu izan dena.

Satiraren erabilera da bertsolaritzaren ezaugarririk nagusiena. Teknikari dagokionez, bertsolariak ahapaldiaren azkenerako utzi behar baitu agerian utzi nahi den elementua edo kontzeptua. Musika, beste alde batetik, batzuetan guztiz perfektua ez den neurriak ekarritako arazoak konpontzeko erabiltzen da. Horregatik da hain garrantzitsua soinuaren aukeraketa.